...=สามัญ คือ จุดกำเนิด=...

มันมาแล้ว กับประสบการณ์การทำงานวันแรก..หลังจากตกงานมานานนับสี่เดือน..
จริงๆแล้วมันก็คงไม่ได้มีอะไรให้ตื่นเต้นมากนักหรอก ถ้าไม่ใช่เพราะตรูเองนี่แหละที่ตื่นตูมตื่นเต้น จนคืนก่อนหน้าถึงกับนอนไม่หลับ..

และแน่นอนว่าตอนนี้ กรูถึงต้องพยายามขยับร่างกายให้มากที่สุด แม้เพียงแค่นิ้วก็ยังดี เพื่อไม่ให้หนังตามันปิดลงมาก่อนเวลาอันควร (และส่งผลให้ถูกอัญเชิญออกจากงานก่อนเวลาอันควรเช่นกัน)

แต่จริงๆแค่ไม่ให้หลับนั่นก็ยังไม่ใช่เหตุผลเดียวที่มานั่งรำพึงรำพันอะไรอยู่นี่หรอก
เพราะอีกสาเหตุที่มานั่งพิมพ์อยู่นี่ก็คือ ความหนาวเย็นของแอร์ในห้อง ที่เชื่อว่าน่าจะเย็นจัดพอให้สามารถเพาะเลี้ยงเพนกวินได้ซักฝูง บวกกับน้องหมีขาวอีกซักตัวเลยทีเดียว..

แม่ม..กลัวกรูจะเน่าหรือไงวะ ต้องให้เย็นกันซะขนาดนี้ T_T
แต่จริงๆก็ไปตำหนิเค้าไม่ได้หรอก เหอๆ เพราะว่าห้องที่นั่งอยู่ตอนนี้มันติดกับห้องเก็บเซิฟเวอร์ ซึ่งมีอยู่เยอะมว้ากกกกกกกกกกกกกกกกกก สิริรวมแล้ว 1 ตัวถ้วน!

ดังนั้นมันจึงไม่สามารถหยุดทำหน้าที่ของมันได้เลย...เหตุนี้แล้วจึงจำเป็นต้องเปิดแอร์เอาใจมันหน่อย เพราะไม่งั้นเกิดมันร้อนนักแล้วเกิดอยากพักร้อนขึ้นมา จะฮาไม่ออกกันทั้งบริษัทเลยเชียว - -a
แถมที่สำคัญ จริงๆแล้วเค้าก็เตือนก่อนเข้ามาทำงานแล้วล่ะว่าให้เอาเสื้อกันหนาวมาด้วย เพราะว่าหนาวแน่นอนแบบไม่ต้องขอคำยืนยันจากใคร..

แต่ก็ด้วยความตื่นเต้นเกินไป..สุดท้ายก็ลืมแม่งซะเลย...ฉะนั้นก็จำเป็นที่จะต้องนั่งทนหนาว มือแข็งแล้วก็พิมพ์อะไรไร้สาระเพื่ออบอุ่นร่างกายไปพลางๆแบบนี้นี่แล...
โอ้..เมื่อกี๊เหลือบไปดูโต๊ะข้างๆ พี่เค้าเปิดแรคเล่นด้วยเว้ย!! สุดยอดดด นี่มันบริษัทจำพวกไหนกันเนี่ย!!!

(ทำเหมือนบริษัทเก่ามึงมีระเบียบแบบแผนมากนักนิ)

จริงๆก่อนหน้าที่จะได้เข้ามายังห้องเย็นแห่งนี้ ก็ไปใช้ชีวิตอยู่ในห้องอุ่นมาเป็นเวลากว่าสองชั่วโมงแล้วล่ะ..

แหม่..มีห้องเย็นห้องอุ่น...เอาซะเวอร์เลยกรู..

คือจริงๆแล้วห้องอุ่นที่ว่านั่นก็คือส่วนของออฟฟิศนั่นแหละ...ซึ่งมันจะอยู่คนละชั้นกับห้องเย็นที่ตรูนั่งอยู่ตอนนี้...

ส่วนสาเหตุที่บอกว่าออฟฟิศเป็นห้องอุ่น ก็เป็นเพราะว่าตอนที่ไปนั่งอยู่ที่ห้องนั้น เป็นตอนที่เพิ่งจะเดินหอบแฮ่กๆเป็นหมาเดินจงกลมมาหมาดๆ

แล้วปรากฎว่าแอร์เค้าก็เปิดกันกะปริดกะปรอยมากๆ เย็นกันเป็นหย่อมหญ้าไป..

ซึ่งอนิจจาไอ้ที่ๆกรูไปนั่งรอพี่เค้าเนี่ยมันดันไม่ได้อยู่ในโซนการทำความเย็นของแอร์เค้า..

เพราะงั้นก็เลยให้ความรู้สึกเหมือนนั่งอบตัวอยู่ในห้องซาวน่ายังไงยังงั้นเลยเชียว...

จริงๆแล้วถ้าให้นั่งรอแป๊บๆในห้องร้อนๆก็คงไม่เท่าไหร่...

แต่นี่ปรากฎว่าอะไร...อีผึ้งต้องนั่งรอท่านเจ้านายนานถึงสองชั่วโมงกว่า!! พระเจ้า!! มันจะอิสระเกินไปแล้วนะ!!

(จริงๆจะมาสายก็ไม่ว่าค่ะเจ้านายขา..แต่ขอบัตรเข้าห้องให้หนูก่อนได้ม้ายยย T_T)

อุตส่าห์มาถึงออฟฟิศตั้งแต่เก้าโมงครึ่ง ทดเวลาบาดเจ็บจากการเดินทางเกินไปตั้งครึ่งชั่วโมงแล้ว

กะว่าเผื่อท่านเจ้านายมาเลท..แต่บ๊ะ!! กลายเป็นว่าเกินทดเวลาไปซะแข่งบอลต่อได้อีกหนึ่งแมทช์แน่ะ...แบบนี้แล้วตรูจะรีบมาทำไมนะ T_T

แล้วที่เจ็บใจสุดๆก็คือ..ตอนที่เจ้านายมาถึงแล้วตอนเที่ยงครึ่ง..ไอ้เราก็รีบเดินดุ่มๆเข้าไปหาทันที..

ปรากฎเจ๊เธอหันมาถามว่า "อ้าว เพิ่งมาถึงเหรอ?"

ฮู้ยยยยยย ฟังแล้วแทบอยากเอาเหงื่อป้ายตาชีจริงๆ!! กรูมาของกรูตั้งแต่เช้าแล้วว้อยยย เอ็งนั่นแหละที่สายยยยยยยยยย!!!

ว่าแต่ เพิ่งจะเริ่มทำงานวันแรก แต่นี่ตรูก็มานั่งเมาท์เจ้านายตัวเองแล้วเรอะ???

อืม..ช่างเป็นพนักงานดีเด่นเสียจริงๆเลย...

แต่ก็นั่นแหละ..ออฟฟิศไหนขาดคนขี้นินทา ออฟฟิศนั้นหนาคงหาความสำราญได้ไม่
โหย..อย่างคมอ้ะ!!! (ชั่วแล้วยังทำมึน)